صبا ( 1329 ) محمّد ابراهيم خدابخشى ، كه تخلّص « صبا » را در شعر خود برگزيد ، در سال 1329 هجرى شمسى در روستاى قلعه‌آقا از توابع شهر تويسركان در خانواده‌اى روستايى قدم به عالم هستى نهاد . پدرش ، اردشير خدابخشى ، دهقان بود و در كار كشاورزى و حشم‌دارى فعّاليّت مىكرد . گرچه از نعمت سواد بىبهره بود ، امّا صدايى خوش داشت و اشعار نغز را با صدايى خوش مىخواند . محمّد ابراهيم خدابخشى كودكى خردسال بود كه همراه پدرش به صحرا مىرفت . در هفت‌سالگى مادر خود را در حين زايمان از دست داد و دچار غم و اندوه جانگزا نمود . وى دربارهء دوران تحصيل خود را چنين مىگويد : « پدرم سخت آرزومند بود دانش فراگيرم . درحالىكه بيش از هشت سال نداشتم ، مرا پيش ملّا ميرزا كرم مكتب دار ده برد ، به سرعت مقدّمات قرآن را آموختم ، آن‌گاه كتاب عاقّ والدين و ازآن‌پس اشعارى از ديوان حافظ را حفظ و با صداى بلند مىخواندم و مورد تشويق قرار مىگرفتم . دوسه سالى بدين عنوان گذشت تا در روستا مدرسه‌اى يك كلاسه باز شد و به مدرسه رفتم و تا پنجم ابتدائى شاگرد اوّل بودم . كلاس ششم را در مدرسهء هدايت تويسركان ( محلّ فعلى آموزش و پرورش ) امتحان دادم و قبول شدم ، ازآن‌پس به دورهء متوسّطه پرداختم و ديپلم خود را در رشتهء طبيعى در دبيرستان شاهپور به پايان رساندم . سپس به استخدام آموزش و پرورش درآمدم و به عنوان معلّم در دبستان